Up

Zaterdag (5 nov) een houtkachel gekocht voor de keuken en tevens hout besteld.

Om te beginnen kan deze helpen om de koude winter door te komen. De elektrische kachels lijken wat krap en de kWh-prijs is wat hoog om alles hiermee te verwarmen. Wanneer we CV hebben kunnen we een deel van de kosten drukken met de kachel en tevens wat extra gezelligheid bieden. Helaas moeten we een viertal weken wacht voordat de kachel leverbaar is.

De vrije zondag toch nog actief moeten worden: de hond (Zita) was losgebroken: Ze reageert nogal op alles wat over de weg voorbij komt. Op een gegeven moment kwam er een vrouw voorbij gelopen en ze heeft zo aan de riem getrokken dat ze de sluiting kapot heeft getrokken.

Binnen een paar tellen was ze om het huis heen de straat op gerend om de vrouw ‘weg te jagen’. Gelukkig is er niet ‘echt’ iets gebeurt. Moet je niet aan denken tenslotte.

Inmiddels (di 8 nov) is het voor Pa en Ma ook weer tijd geworden, vinden ze, om naar Nederland te gaan en de buurman is weer gevraagd om de caravans te verplaatsen: Die van Pa en Ma naar buiten het terrein, en die van ons naar de plaats waar die van Pa en Ma stond.

De vorige keer werden de caravans met een ketting aan de trekker vast gemaakt, maar dat werkte niet echt lekker. Inmiddels hebben we de oude fietsendrager van onze caravan omgebouwd. Deze bestond uit een balk met daarop een trekkogel. Voor deze kogel hebben we een plaatje laten maken om de kogel op de trekbalk van de trekker te kunnen monteren. Het werkte allemaal als een speer. Hadden we de vorige keer 2,5 uur nodig om de twee caravans op z’n plaats te krijgen, nu was het binnen een half uur voor elkaar!! 

Tijdens het opruimen hadden we een andere trekkogel met een stuk schroefdraad gevonden, maar deze bleek alleen inzetbaar voor de caravan van Pa en Ma (en andere ‘standaard’ aanhagers). Onze caravan heeft een andere ‘anti-slinger’-koppeling en deze paste niet op de gevonden kogel wanneer die op de trekbalk van de trekker zit. De buurman hebben we in ieder geval blij gemaakt met deze kogel: nu kan hij zijn eigen aanhanger ook achter de trekker meenemen. Nu de caravan weg is hebben we meteen kans gezien de rest van de boom voor het huis te snoeien. Is alles netjes aan de kant.

Vandaag (woe 9 nov) dus de dag dat Pa en Ma vertrekken. Helaas voor hen blijft het niet de hele dag droog. Voor ons is het best wel even wennen: voor het eerst echt “alleen” in het Frankrijk, in ons nieuwe huis…… 

Ook wordt het duidelijk dat we de afgelopen jaren flink verwend zijn met de centrale verwarming. De nachten zijn nog niet echt koud, maar we hebben wel voor pyjama’s gezorgd en voor een elektrische onderdeken: scheelt een paar keer per nacht wakker worden na het omdraaien op een koud stuk bed !!   

Inmiddels ook hout gehaald voor de twee luiken op de eerste etage. Deze zijn aan vervanging toe en houden nu alleen wat licht tegen. Met de komende winter ook fijn als de kou ook een beetje wordt buiten gehouden. De ander luiken zijn goed, dus da’s weer mooi meegenomen. Tevens begonnen met de isolatie van de waterleidingen in de schuur na te lopen en te verbeteren. Er is ons beloofd dat het z’n 15 tot 20 graden kan vriezen en dan blijft het water vast niet vloeibaar in ongeïsoleerde pijpjes J. Een deel van de pijpen is omwikkeld met een verwarmingssnoer, maar iedere fransman die hier is binnengeweest heeft aangeraden om die weg te halen en een isolatie van foam en glaswol om de pijpen te doen. We hebben de besloten om dit te doen en als extra het snoer in de foam mee te laten lopen voor de echte koude nachten. We zitten niet echt te wachten op bevroren waterleidingen.

Zo, bijna vergeten te vermelden: inmiddels de fruitbomen aangevuld met een pruim, kers en perzik. Ze doen het echter niet goed: na twee weken nog geen vruchten !?!?

Zo, vandaag (woensdag 16 november) de eerste aanbieding in de post: voor de septictank. Verder kan de winter komen (ze hebben voor vannacht sneeuw beloofd) want de kachel is binnen. Nu kalm aan ‘opstoken’: in vijf / zes keer kalm aan starten, en dan kunnen we de elektrische kachels op een laag pitje zetten.

Wat een genot zo'n kachel. Met de elektrische kachels lukte het de afgelopen maand met moeite de 18 graden te halen in de keuken met een rel vochtigheid van ongeveer 85%, en nu met de houtkachel en een paar graden vorst moeten de vesten uit anders is het te warm !!! Ook de rel. vochtigheid is ruim onder de 70% gedaald (uiteraard helpt het vriesweer hieraan mee, maar toch). Tevens vandaag een set nieuwe luiken gemaakt voorde eerste etage. Morgen gaat Bea ze verven en dan kunnen ze binnenkort voor het raam. Morgen dus aan de slag voor het tweede stel luiken voor het andere raam.

Zo, inmiddels zijn de luiken helemaal klaar !! Verder zijn we heel blij met de kachel; het valt nog niet mee de warmte ook op de eerste etage te krijgen, maar hij doet het prima. Afgelopen dinsdag zijn we op bezoek geweest bij Eric en Agnes. Twee nederlanders die net als wij onlangs zijn begonnen een gebouw (in hun geval een ex kinder vakantiekamp) om te bouwen tot kamers voor de verhuur. Het was een geslaagde en vooral gezellige middag; hun opzet is en wordt heel anders als die van ons, maar wel leuk om ook hun vorderingen te volgen. Van de week ook begonnen met het maken van het eerste keukenkastje. De ideeën kloppen aardig en het moet goed kunnen. Alleen de bovenfrees begon vreemde geluiden te maken en er kwam overal rook en vreemde luchtjes uit. Op zichzelf vreemd voor een elektrische frees :-). Inmiddels een andere gekocht (we moeten toch vooruit tenslotte) met een heuse freestafel. Hiermee is simpel een prima resultaat te maken. Makkelijker als uit de 'losse hand'. Het eerste kastje is vanmiddag naar binnen gehaald voor de 'winterschilder', dan kunnen we helemaal zien hoe het wordt. Deze morgen werden we wakker in een witte wereld. De afgelopen nacht is er zo'n 10 cm sneeuw gevallen (zie ook de foto op de eerste pagina). Een klein deel is vandaag weg gedooid, maar het lijkt er op dat we vannacht weer een aanvulling krijgen. Terwijl ik dit tik weet Bea te melden dat er voor zuid nederland een waarschuwing wordt afgegeven voor ca 3 cm sneeuw per uur. Sterkte ermee zou ik zeggen. Wij hoeven de deur niet uit tenslotte. Het nieuws van 20.00 uur was ook een aardige tentoonstelling van een (neder)land in nood na 10 cm sneeuw. Gelukkig gaat hier het leven (weliswaar ietsje rustiger) gewoon door.....

Na een weekje 'ontwormen' weer in de lucht. Afgelopen dinsdag rond elf uur waren de "ontwormers" er. Een beetje uit de buurt bleek (4 uur rijden) en ze gingen eerst naar het hotel de boel daar in orde maken en eten. Om twee uur ging de boel van start. Dit betekende een hele hoop gaten boren in de dikken balken (gaten van 12mm dik en 20 cm diep), daar een soort plug in staan en dit zo'n 1000 keer in het gehele pand. Vervolgens werd er een bestrijdingsmiddel met behulp van een soort pomp door de pluggen in de gaten geperst. Dit spul trekt nu als het goed is in de balken en dood al het ongedierte en voorkomt ook nieuwe bewoning. Daarnaast is al het 'kale' hout met een ander spulletje flink nat gespoten. Ook dit om dood en verderf te zaaien bij de bewoners van de balken en planken. We weten zeker dat er houtwormen (houtpoeder gevonden) en boktor (gangen in de planken met poeder) in het huis 'woonden', dus als het goed is zijn we weer 10 jaar van de ellende af. Maar goed ook, want het spulletje heeft een hoeveelheid terpentine in zich en het hele huis meurt aardig naar de olie. Direct na het spuiten is er een paar uur niet in de betreffende ruimtes te komen vanwege de lucht die er hangt. Na een dag of twee is er weer goed te toeven in het huis, maar de olielucht heeft wel een poosje nodig om echt weg te trekken.

Inmiddels afgelopen donderdag ook het ziekenhuis van Ambert van binnen gezien door een 'bedrijfsongeval': een van de ontwormers was een spuithulpstuk aan het verwisselen toen hij per ongeluk de trekker overhaalde. Het resultaat was een straal met het gif onder druk in zijn oog. Volgens hem viel het wel mee, maar hij bleef maar mopperen dat het zo prikte en zijn oog was flink rood. Spoelen haalde ook niet voldoende uit, dus hup in de auto naar de EHBO. Daar hebben ze z'n oog nog een keer gespoeld en verdoofd. Alles bij elkaar pas weer om half zeven thuis na een paar uurtjes actie en een bezoekje aan de apotheek voor een batterij oogdruppels. Gelukkig was het oog vrijdag morgen, mede door de medicijnen, al weer een stuk beter. 't werd nog spannend, maar vrijdagavond om kwart voor zeven reden de mannen weer naar huis en was ons huis behandeld.

We weten nu ook dat onze caravan goed te gebruiken is met sneeuw en vorst, maar de watervoorziening heeft het af laten weten: alles bevroren; dus wassen, tandenpoetsen etc maar gewoon in huis.